W Warszawie zakończyło się 128. zebranie plenarne Konferencji Wyższych Przełożonych Zakonów Męskich w Polsce.

Przełożeni rozmawiali m.in. o trwających negocjacjach z rządem nt. Funduszu Kościelnego, z którego pochodzą środki na ubezpieczenia duchownych – poinformował o. Kazimierz Malinowski OFM Conv., sekretarz Konferencji Wyższych Przełożonych Zakonów Męskich w Polsce. „Dzisiejsze spotkanie z bp. Wojciechem Polakiem, sekretarzem generalnym Konferencji Episkopatu Polski, który dość szczegółowo przedstawił te wszystkie niuanse dotyczące negocjacji z rządem i także koncepcji episkopatu co do dalszych losów funduszy związanych z ubezpieczeniami kościelnymi, na pewno przełożonym większy pokój w serc wniosło. Jest bowiem nadzieja, że to będzie uregulowane w duchu sprawiedliwości, a także dobra wspólnego. Miejmy nadzieję, że te rokowania z rządem zakończą się pomyślnie” – podkreślił o. Malinowski.

Z uczestnikami zebrania plenarnego spotkali się również nuncjusz apostolski w Polsce, abp Celestino Migliore, i bp Jerzy Mazur, przewodniczący Komisji Konferencji Episkopatu Polski ds. Misji.

R. Łączny, KAI

Za: Radio Watykańskie

Wcześniejsze informacje:

W Warszawie, w siedzibie Konferencji Episkopatu Polski, rozpoczęło się dzisiaj dwudniowe, 128 zebranie plenarne Konferencji Wyższych Przełożonych Zakonów Męskich w Polsce.

Obrady rozpoczęto modlitwą jutrzni oraz medytacją ks. Waldemara Pawlika, pallotyna, który mówił o św. Wincentym Pallottim, w 50 rocznicę jego kanonizacji – jako „drogocennej perle duchowości”. Pallotti żył duchem uniwersalizmu i był promotorem apostolstwa świeckich. Prelegent wskazał na trzy cechy duchowości Pallottiego: był człowiekiem pasji – cały angażował się w prowadzone dzieła; był człowiekiem wysokiej miary (tak o nim mówił Jan Paweł II) – troszczył się nieustannie o swoje życie duchowe; był człowiekiem współpracy – rozumianej jako jednoczenie wysiłków. Z ducha współpracy zrodziło się jego dzieło życia: Stowarzyszenie Apostolstwa Katolickiego, skupiające wysiłki duchownych, sióstr zakonnych i ludzi świeckich.

Następnie przewodniczący Konferencji ks. Tomasz Sielicki, TChr powitał wszystkich zebranych i przedstawił ośmiu nowych przełożonych wyższych, którzy od ostatniego zebrania plenarnego zostali powołani do pełnienia swojej posługi.

Po przedstawianiu programu spotkania przez przewodniczącego Konferencji, zabrał głos ks. Dariusz Konieczny, kierownik Biura Sekretariatu Konferencji Episkopatu Polski, który zaprezentował funkcjonowanie tej centralnej instytucji Kościoła polskiego.

Następnie p. Jarosław Bittel, prawnik Sekretariatu KEP mówił o zadaniach biura prawnego. Służy ono przede wszystkim potrzebom Sekretariatu KEP, ale oczekuje także na informacje od Konsult zakonnych dotyczące trudności prawnych związanych z funkcjonowaniem tych instytucji, szczególnie w relacjach państwo-Kościół. Ostatnie przykłady takich zmian dotyczą np. ustawy o działalności leczniczej w Polsce – tu trwają rozmowy dotyczące likwidacji zapisu, iż wszelka działalność medyczna ma charakter biznesowy, co zagraża szczególnie funkcjonowaniu hospicjów. Podobnie negocjacje dotyczą statusu katechezy w szkole – dotyczą one przywrócenia katechezy jako przedmiotu obligatoryjnego. Obecnie w wyniku rozporządzenia ministerstwa samorządy mogą nie przyznać pieniędzy na prowadzenie katechezy w szkołach. Inną dyskusyjną kwestią jest naliczanie podatku VAT za prowadzone prace rewaloryzacyjno- remontowe.

Po przerwie przewodniczący powitał Abpa Celestino Migliore, nuncjusza apostolskiego w Polsce. Nuncjusz w swoim wystąpieniu nawiązał do aktualnych problemów męskiego życia konsekrowanego. Podał informacje dotyczące zaangażowania na polu edukacyjnym i charytatywnym polskich zakonów męskich, które świadczą o wielkim zaangażowaniu męskich rodzin zakonnych w potrzeby społeczne. Następnie nawiązał do wystąpienia amerykańskiego kapucyna Davida B. Couturier, odnosząc jego spostrzeżenia do sytuacji polskiego życia konsekrowanego.

Wspólnoty zakonne muszą współcześnie stać się prototypami przezwyciężania panującej w świecie logiki walki i współzawodnictwa. Muszą głębiej przyjrzeć się swoim strukturom i być zdolne do współdzielenia dóbr z tymi, którzy są w prawdziwej potrzebie materialnej i duchowej. Charyzmaty zakonne przez wieki dawały dowody, że potrafią współdzielić ubóstwo i troski współczesnych sobie ludzi. Zakony zawsze wyprzedzały struktury państwowe i społeczne w reagowaniu na naglące i prawdziwe potrzeby ludzi swoich czasów. Muszą zachować te wrażliwość także współcześnie.

Nuncjusz mówił między innymi: Wasi Założyciele mieli wystarczająco wrażliwości by usłyszeć głos owczarni błąkającej się bez pasterza. Dzisiaj potrzeba tej samej wrażliwości. Waszym powołaniem jest budowanie jedności serca, przezwyciężającej współczesny partykularyzm. Tu jest miejsce na wymiar misyjny i ewangelizacyjny życia konsekrowanego. Konieczny jest wysiłek związany z reewangelizacją waszych wspólnot. Nuncjusz wspomniał o doświadczeniu marianów, którzy odrodzili się, mimo że przed ponad stu laty pozostał tylko jeden marianin, którego świadectwo życia przyciągnęło do zakonu trzech kandydatów, wśród których był bł. Jerzy Matulewicz, odnowiciel tego Zgromadze- nia, dzisiaj kwitnącego. Trzeba więc ciągle na nowo nabierać zaufania do działania  Boga, mimo niesprzyjających okoliczności zewnętrznych.

Przełożeni 64 zgromadzeń zakonnych spotkają się jeszcze dziś popołudniu z bpem Jerzym Mazurem, przewodniczącym Komisji Misyjnej Episkopatu, zaś w dniu jutrzejszym z sekretarzem generalnym KEP bp Wojciechem Polakiem.

Redakcja 

---

Warszawa: zebranie plenarne przełożonych zakonów męskich

W Sekretariacie Konferencji Episkopatu Polski trwa dwudniowe, 128. zebranie plenarne Konferencji Wyższych Przełożonych Zakonów Męskich w Polsce. Spotkanie jest okazją do dyskusji na temat współdziałania w dziele ewangelizacji.Jak powiedział sekretarz Konferencji Wyższych Przełożonych Zakonów Męskich w Polsce. „Głównym tematem jest spojrzenie na Kościół jako dom, w którym wszyscy jesteśmy odpowiedzialni za to dzieło ewangelizacji. Prowadzimy je oczywiście z punktu widzenia naszego powołania zakonnego, ale zawsze wewnątrz wspólnoty kościelnej i w pełnej współpracy z pasterzami Kościoła. To jest główny temat refleksji, którą w tych dniach podejmujemy w Warszawie” – dodał o. Kazimierz Malinowski OFM Conv.

Podczas jutrzejszego spotkania z bp. Wojciechem Polakiem, sekretarzem generalnym Konferencji Episkopatu Polski, przełożeni zakonni podejmą kwestię negocjacji z rządem zmiany funkcjonowania Funduszu Kościelnego. Sprawa dotyczy ich szczególnie, bowiem to właśnie z Funduszu Kościelnego opłacana jest obecnie część składek ubezpieczeniowych za osoby konsekrowane.

R. Łączny, KAI

Za: Radio Watykańskie

2004-05-15
Spotkanie Papieża z pielgrzymami w Auli Pawła VI

15 maja 2004 roku w auli Pawła VI Ojciec Święty Jan Paweł II spotkał się z pielgrzymami, którzy przybyli do Rzymu na uroczystość kanonizacji ks. Alojzego Orione. Okazją do spotkania był specjalny koncert ku czci nowego świętego.

W słowach skierowanych do zgromadzaonych Ojciec Święty przypomniał postać abp. Bronisława Dąbrowskiego, również orionisty, wieloletniego sekretarza generalnego Konferencji Episkopatu Polski. Podkreślił jego zasługi dla Kościoła w Polsce, dodając, że sam wiele mu zawdzięcza.

„Skromny i mężny przez całe życie gotów był pochylać się nad potrzebami ubogich, tak iż zasłużył sobie na miano „tragarza Opatrzności Bożej” – powiedział Papież o ks. Orione. Cytując jego pisma podkreślił, że „jego świadectwo jest nadal niezwykle aktualne. Świat zbyt często zdominowany jest przez obojętność i przemoc i potrzebuje takich jak on, którzy wypełnią miłością bruzdy ziemi, pełne egoizmu i nienawiści. Potrzeba miłosiernych Samarytan, gotowych odpowiedzieć na przeraźliwe wołanie tylu naszych braci, którzy cierpią i pragną Chrystus”.

Papież zaznaczył, że ksiądz Orione odkrył, iż „pierwszym dziełem sprawiedliwości jest dać Chrystusa narodom, albowiem to miłość wszystkich buduje, wszystkich jednoczy w Chrystusie i w Jego Kościele”. „W tym tkwi tajemnica jego świętości, ale również pokoju, którego żarliwie pragniemy dla rodzin, dla narodów. Niech wstawia się ksiądz Orione szczególnie za pokojem w Ziemi świętej, w Iraku i w innych regionach globu, wstrząsanych wojnami i krwawymi konfliktami” – wołał Papież.

2004-05-16
Uroczystość kanonizacyjna w Rzymie

W niedzielę 16 maja na placu świętego Piotra w Rzymie Ojciec Święty Jan Paweł II kanonizował założyciela zgromadzenia Małe Dzieło Boskiej Opatrzności Ks. Alojzego Orione.

Podczas pierwszego w tej roku obrzędu kanonizacyjnego Jan Paweł II ogłosił świętymi także Włocha Hanibala Marię Di Francia, hiszpańskiego księdza Józefa Manyaneta y Vivesa, maronickiego mnicha z Libanu Nimatullaha Kassaba Al-Hardiniego oraz dwie Włoszki: Paulę Elżbietę Cerioli, po mężu Busecchi Tassis i Joannę Beretta Molla.

W kazaniu wygłoszonym po kanonizacji Ojciec Święty przypomniał pokrótce sylwetki nowych świętych. Wezwał wiernych do czerpania z nich wzorów i do stałego podążania ich drogą.

W odniesieniu do Ks. Orione Papież powiedział, że czytane podczas tej Mszy św. słowa z Dziejów Apostolskich o ludziach, „którzy dla imienia Pana naszego Jezusa Chrystusa poświęcili swe życie”, można odnieść do św. Alojzego Orionego, całkowicie oddanego sprawie Chrystusa i Jego Królestwa. Przypomniał, że posługę apostolską tego kapłana naznaczyły „cierpienia fizyczne i moralne, zmęczenie, trudności, przejawy niezrozumienia i przeszkody wszelkiego typu”. Przywołując fragmenty jego pism, Ojciec Święty zauważył, że „serce tego stratega miłości „nie miało granic, gdyż wypływało z miłości Chrystusa”, dodając, iż „ten pokorny syn brukarza głosił, że „tylko miłość zbawi świat”.

Przed udzieleniem końcowego błogosławieństwa i odmówieniem modlitwy Regina Caeli Ojciec Święty pozdrowił członków rodzin zakonnych, pielgrzymów i polityków przybyłych na kanonizację z różnych zakątków Włoch, a także z Libanu, Hiszpanii, Polski i wielu innych krajów.

Po polsku Ojciec Święty powiedział: „Pozdrawiam serdecznie pielgrzymów z Polski, którzy przybyli na kanonizację, jak również pozostałe grupy”.

Wiadomości archiwalne pochodzą ze strony: www.orionisci.rel.pl

Temat przedstawili bracia: Benedykt Pączka, Sekretarz Misyjny Kapucynów oraz Adam Sroka, proboszcz parafii pw. św. Franciszka z Asyżu w Kielcach. Konferencją prowadził br. Paweł Teperski, Public Relations Kapucynów.

Licznie przybyli na nią dziennikarze lokalnych mediów: prasy i radia, a także przedstawiciele Urzędu Miasta i Urzędu Marszałkowskiego.

Celem „SOS Kielce dla Afryki” jest uzbieranie 200 000 zł na budowę Centrum Edukacyjnego w Czadzie (Afryka), gdzie posługują Bracia Kapucyni, wykopanie jednej studni oraz zebranie funduszy na wyżywienie sierot. Imprezie towarzyszyć będzie akcja „Cappuccino dla Afryki” – w weekend 18, 19 i 20 maja w niektórych kieleckich kawiarniach będzie sprzedawana kawa cappuccino. Dla tych, którzy nie mogą być w tym dniu na Placu dla Artystów, gdzie będą miały miejsce rozliczne atrakcje i koncerty, organizatorzy przygotowali niespodziankę  – „cappuccino on-line”. Na stronie internetowej www.cappuccinodlaafryki.pl będzie można kupić wirtualne małe, średni i duże cappuccino, a pieniądze ze sprzedanych kaw w kawiarniach oraz w Internecie będą przeznaczone na misje kapucyńskie.

Szczegółowy program SOS dla Afryki w Kielcach można znaleźć na stronie Fundacji Kapucyni i Misje – www.fundacja.kapucyni.pl 

Za: www.kapucyni.pl

Eucharystii przewodniczył i homilię wygłosił Jego Magnificencja ks. dr Borys Gudziak, Rektor Katolickiego Uniwersytetu Ukraińskiego we Lwowie. Liturgię sprawowali kapłani z Parafii greckokatolickiej p.w. Zaśnięcia Najświętszej Bogurodzicy i św. Jozafata, biskupa i męczennika wraz z Prowincjałem Zakonu Bazylianów w Polsce o. Ihorem I. Harasimem, OSBM oraz Ojcowie Jezuici z miejscowego Sanktuarium.

Na uroczystość przybyli parafianie z warszawskiej Parafii greckokatolickiej p.w. Zaśnięcia Najświętszej Bogurodzicy i św. Jozafata, biskupa i męczennika, przy ul. Miodowej.

Oprawę muzyczną sprawował chór z bazyliańskiej parafii przy ul. Miodowej pod dyrekcją p. Łukasza Rejta.

W homilii ks. dr. Gudziak powiedział, że jako ukraiński duchowny jest wdzięczny że może mówić o świętym męczenniku, Andrzeju Boboli, Polaku zamordowanym przez Kozaków. Kaznodzieja określił św. męczennika Andrzeja Bobolę, jako człowieka sprawiedliwego swoich czasów. „Jestem katolickim kapłanem – w tej wierze się urodziłem i w tej wierze chcę umrzeć” – powiedział św. Andrzej Bobola. W tym kontekście kaznodzieja nawiązał do męczenników ukraińskich wyznania greckokatolickiego XX wieku, którzy nie chcąc przyjąć prawosławia i posłuszeństwa władzy sowieckiej .”Szli na śmierć i wygania, ale nie chcieli się zaprzeć swojej wiary” Ks. dr Gudziak nawiązał też do osoby innego poleskiego męczennika, bazyliana – św. Józefata Kuncewicza , który zginął za wiarę na Polesiu w 1623 r.

Andrzej Bobola, SJ , urodził się . 30 listopada 1591 w Strachocinie k. Sanoka, zm. 16 maja 1657 w Janowie Poleskim) – polski duchowny katolicki, jezuita, misjonarz, kaznodzieja, męczennik, święty Kościoła katolickiego, autor tekstu ślubów lwowskich króla Jana Kazimierza. Jeden z patronów Polski.

„Jestem kapłanem katolickim, urodziłem się w katolickiej wierze i w tej wierze chcę umrzeć, albowiem prawdziwa wiara prowadzi do zbawienia. Przyjmując moją wiarę poznacie prawdziwego Boga i ocalicie wasze dusze” – tłumaczył Kozakom. Zginął w roku 1657 śmiercią męczeńską w Janowie na Polesiu, zamęczony z nienawiści do katolicyzmu przez zbrojną grupę Kozaków.

Kanonizowany w roku 1938. Jego ciało spoczywa w kościele Ojców Jezuitów w Warszawie na ul. Rakowieckiej.

17 maja 1992 r. dekretem Stolicy Apostolskiej z 14 kwietnia tegoż roku, św. Andrzej Bobola został ustanowiony patronem Metropolii Warszawskiej.

16 maja 2002 roku św. Andrzej Bobola został ogłoszony Patronem Polski .

W dniu uroczystości ku czci św. Andrzeja Boboli, 16 maja 2012 uroczystej Liturgii odpustowej w warszawskim Sanktuarium św. Andrzeja Boboli na ul. Rakowieckiej na Mokotowie będzie przewodniczył metropolita warszawski ks. kard. Kazimierz Nycz.

Anna Dziemska

W tym roku zatrzymywali się nad tematem: „Rodzina Świętego Pawła naszym domem”, jako nawiązanie do aktualnie przeżywanego roku duszpasterskiego w Kościele polskim. Spotkanie pozwoliło na nowo przyjrzeć się ich obecności najpierw w poszczególnych zgromadzeniach, a następnie w Rodzinie Świętego Pawła, którą według zamysłu bł. Jakuba Alberionego wspólnie tworzą.

Znaczenie biblijne terminu „dom” wyjaśnione zostało przez ks. Bogusława Zemana ssp, a następnie do dyskusji na temat Rodziny Świętego Pawła jako „naszego Domu” zaprosił ich ks. Witold Wiśniowski ssp. Najcenniejszym darem tych dni była jak zawsze możliwość spotkania się, poznawania siebie i swoich punktów spojrzenia na najistotniejsze kwestie. Zrodziło się też wiele pomysłów na wspólne przeżywanie czasu przygotowania do 100-nej rocznicy powstania Rodziny Świętego Pawła.

Za: www.paulus.org.pl

Głównym gościem spotkania był ordynariusz diecezji radomskiej, ks bp dr Henryk Tomasik. Do zebranych wygłosił dwie prelekcje. W pierwszej ukazał Rok Wiary, jako błogosławiony czas dla Kościoła i świata. W drugiej ukazał konieczność i formy zaangażowania się duchowieństwa w duszpasterską działalność tego wyjątkowego czasu.

W godzinach południowych ksiądz biskup przewodniczył Eucharystii i wygłosił słowo Boże. We Mszy św. uczestniczył prowincjał, ks. Artur Sanecki oraz wspólnota nowicjacka. Na zakończenie Mszy św. prowincjał podziękował księdzu biskupowi za przyjęcie zaproszenia i wygłoszone konferencje.

Sesję popołudniową rozpoczął prowincjał. Podejmując tematyką spotkania, zachęcił wszystkich duszpasterzy i kapelanów do aktywnego włączenia się w przeżycie Roku Wiary i podjęcie konkretnych inicjatyw, mających na celu pogłębienie wiary wśród wiernych. Przedstawił również zasadnicze informacje dotyczące działalności Prowincji.

Ostatnim punktem spotkania była praca w grupach dyskusyjnych. Uczestnicy starali się wskazać na konkretne inicjatywy, możliwe do przeprowadzenia w poszczególnych wspólnotach parafialnych w czasie Roku Wiary.

Na zakończenie ks. Jan Strzałka, przewodniczący Komisji Apostolstwa podziękował wszystkim za obecność i aktywny udział w spotkaniu.

Więcej (zdjęcia) na: www.sercanie.pl

„Wyrazem autentycznej radości i wspólnoty wiary, które są wpisane w nasze dominikańskie życie jest hasło powtarzane od wieków każdemu, kto zdecyduje się przekroczyć progi klasztorów, w których mieszkamy: Głosić Ewangelię wszędzie i na wszelkie sposoby! Także poprzez zabawę, bo Bóg nie jest z pewnością posępnym Starcem” – tłumaczą zakonnicy ideę festynu.

Tegorocznej zabawie – jak piszą organizatorzy – „przewodzi idea powrotu do historycznych korzeni dominikańskiego charyzmatu, który wywarł w średniowieczu, i – jak mniemamy – nadal wywiera wpływ na życie tych, którzy do naszych klasztorów i kościołów przybywają, szukając nie tylko kontaktu z Bogiem, ale także z drugim człowiekiem”.

Festyn rozpocznie się wieczorną mszą świętą w kościele Świętego Dominika. Po nabożeństwie przewidziano ognisko z pieczeniem kiełbasek i tańcami przy pieśniach biesiadnych. Pokazane zostaną także filmy o działalności polskich dominikanów.

W niedzielę, 20 maja, odbędą się pokazy walk rycerskich na miecze i topory. Uczestnicy zabawy będą mogli upiec podpłomyk, wytłoczyć własną pieczęć w kuźni albo nauczyć się średniowiecznych tańców, a dzieci – zbudować zamek z wieżami.

Na przyklasztornym placu odbędzie się również wielka historyczna gra planszowa, stanowiąca podróż po Europie śladami założyciela Zakonu Kaznodziejskiego, Świętego Dominika i jego współbraci. Przewidziano również koncerty i występy teatralne.

Na zakończenie drugiego dnia festynu zaplanowano turniej stanowy „Świeczuchy kontra Klechy”, w którym ojcowie dominikanie zmierzą się ze swoimi parafianami w różnych umiejętnościach – m.in. w chodzeniu na szczudłach i przewijaniu niemowlęcia.

Trzydniowy festyn zakończy się w poniedziałkowy wieczór dyskusją zatytułowana „Inkwizycja – prawda epoki i prawda ekranu”, której punktem wyjścia będą fragmenty ekranizacji głośnej powieści Umberto Eco „Imię róży”.

„Cofając się do czasów rycerzy, zakonników, panien dworu i chłopów pańszczyźnianych, chcemy wspólnie, integrując lokalną i ponadlokalną społeczność zachęcić do wspólnej zabawy” – piszą szczecińscy dominikanie.

sz/dominikanie.pl

Za: www.dominikanie.pl

Składam serdeczne Bóg zapłać za zaufanie dla mojej osoby w wypełnianiu funkcji Koordynatora – Rektora Polskiej Misji Katolickiej w Argentynie w ostatnim pięcioleciu, jak i również zobowiązuję się – z Bożą pomocą – sumiennie i z zaangażowaniem wypełniać moją misyjną służbę dla dobra naszych Rodaków mieszkających w Argentynie oraz dla Polskiego Duchowieństwa pracującego w Argentynie.

Starał się będę, by organizacje polonijne na argentyńskiej ziemi poprzez swoją działalność kulturalną, religijną i społeczną krzewiły polskie tradycje i łączyły Polaków w jedno.

Na podstawie nowego Schematyzmu Duchowieństwa Polskiego w Argentynie podaję dla informacji, że na dzień dzisiejszy pracuje w Argentynie 85 polskich kapłanów, 1 brat zakonny i 26 sióstr zakonnych.

Ośmielam się prosić Wszystkich moich Rodaków o modlitewne wsparcie, abym jak najlepiej wypełniał moją służbę w rozbudzaniu i podtrzymywaniu wśród Polaków miłości do Chrystusa i Ojczyzny.

Oddany w Panu,

O. Jerzy J. Twaróg
Rektor PMK w Argentynie

Buenos Aires, 15 maja 2012

Wraz z rozpoczęciem różnych faz przygotowania do Kapituły Generalnej 27, w roku poznania Ks. Bosko od strony historycznej, pamięć o tym wydarzeniu pomaga lepiej zrozumieć odpowiedzialność związaną z byciem „Świadkami ewangelicznej radykalności”.

W protokołach “Kapituły Wyższej” znajdujemy kronikarski opis tego wydarzenia. Jest także o nim mowa w “Memorie Biografiche” (t. VII, rozdz. XVII, 160-161), a powrócił do niego na nowo Przełożony Generalny w Liście “Przywołał do siebie tych, których sam chciał, a oni przyszli do Niego”, napisanego w 150. rocznicę założenia Zgromadzenia Salezjańskiego.

14 maja 1862 – „Współbracia Towarzystwa św. Franciszka Salezego zwołani zostali przez Generała i w większości (odbyli roczny nowicjat) utwierdzili się w powstającym Towarzystwie poprzez formalne złożenie ślubów trzechletnich. To zaś dokonało się w następujący sposób:
Ks. Bosko, Generał, ubrany w komżę, zaprosił każdego do uklęknięcia i uklęknąwszy on sam rozpoczął odmawianie Veni Creator (…) odmówiono też Litanię do Matki Bożej. (…) Po zakończeniu tych modlitw współbracia in sacris (wyświęceni) ks. Alasonatti Wiktor, ks. Rua Michał, ks. Savio Angelo, ks. Rocchietti Józef, ks. Cagliero Jan, ks. Francesia Jan Ch., ks. Ruffino Dominik; klerycy Durando Celestyn, Anfossi Jan Ch., Boggero Jan, Bonetti Jan, Ghivarello Karol, Cerruti Franciszek, Chiapale Alojzy, Bongiovanni Józef, Lazzero Józef, Provera Franciszek, Garino Jan, Jarac Alojzy, Albera Paweł; świeccy: kawaler Oreglia Fryderyk od św. Szczepana i Gaia Józef na głos i wyraźnie wszyscy razem wypowiedzieli formułę ślubów (…) Potem każdy podpisał się w specjalnie przygotowanej księdze”.

Ks. Bonetti w swojej kronice pisze dalej: „Złożyliśmy zatem śluby w liczbie 22, bez ks. Bosko, który klęczał między nami przy stoliku na którym stał krucyfiks. Jako że nas było wielu razem powtórzyliśmy formułę za ks. Ruą, który ją odczytywał. Potem ks. Bosko wstając zwrócił się do nas klęczących kierując kilka słów… Między innymi powiedział nam: « (…) Ktoś mi powie: – Czy Ksiądz Bosko też złożył te śluby? – Podczas gdy wy składaliście przede mną te śluby, także i ja składałem je na całe życie przed tym Krucyfiksem, oddając siebie w ofierze Panu, gotowy na wszystko, ażeby działać na rzecz większej Jego chwały i zbawienie dusz, zwłaszcza zaś dla dobra młodzieży. Niech nam Pan pomoże wiernie dochować naszych obietnic (…). Moi drodzy, żyjemy w burzliwych czasach (…) Ja nie tylko przypuszczam, ale mam dowody, że jest to wolą Bożą, aby nasze Towarzystwo zaczęło żyć i trwało. (…) Wszystko to dowodzi, że mamy za sobą Boga (…) Kto wie czy nie chce On posłużyć się tym naszym Towarzystwem, by dokonać wielkiego dobra w swoim Kościele! (…) Za dwadzieścia pięć lub trzydzieści lat, jeżeli Pan nadal będzie nas wspierał ja kto dotychczas czynił, nasze Towarzystwo rozsiane w wielu częściach świata wzrośnie nawet do liczby tysiąca członków”.

Na liście 22 wymienionych w protokole pojawia się osiem nowych nazwisk, młodych i bardzo młodych chłopców, od dwudziestodwuletniego Dominika Ruffino do siedemnastoletniego Pawła Albery i Jana Garino.

Pierwsze ślub wieczyste, poprzez które dokonywało się oddanie Bogu na całe życie, Ksiądz Bosko obiecał swoim synom ich złożenie po wypełnieniu ślubów trzechletnich.

ANS – Rzym

Za: www.infoans.org

Na ten największy tego typu festiwal w Europie nadesłano w sumie 108 filmów z 14 krajów świata. Wśród nich były produkcje fabularne, dokumentalne, edukacyjne jak i amatorskie.

Film „Dajcie nam księdza” był realizowany od maja do listopada ubiegłego roku. Zdjęcia powstawały w Poznaniu, Warszawie, Lublinie, a także w Wielkiej Brytanii, Francji i w Niemczech.

Za: www.serwis.chrystusowcy.pl